صفحه اصلی / راهنمای شرط‌بندی مسابقات / بررسی تایر خودروها و قوانین پیت استاپ در مسابقات فرمول یک

بررسی تایر خودروها و قوانین پیت استاپ در مسابقات فرمول یک

مسابقات فرمول یک همواره یکی از پرطرفدارترین مسابقات دنیا است که بینندگان زیادی را در سراسر جهان به خود می‌بیند. در این مطلب به قوانین پیت استاپ و تایرهای خودروها می‌پردازیم.

پیش بینی بازی های ورزشی در بتکارت

مسابقات فرمول یک ؛ پیت استاپ چیست و چه زمانی راننده برای تعویض تایرهای خود به پیت لین می‌رود؟!

همانطور که می‌دانید دنیای فرمول یک نیز همانند سایر ورزش‌ها دارای قوانین مخصوص به خود است که رانندگان موظف به انجام آن هستند. یکی از آنها پیت استاپ می‌باشد که یکی از مهم‌ترین بخش‌های موتوراسپرت است که هماهنگی بالای تمام اعضای تیم را می‌طلبد. فرآیند پیت استاپ در رشته‌های مختلف موتوراسپرت شامل سوخت‌گیری، تعویض تایرها، تنظیمات و رفع مشکلات مکانیکی، تعویض راننده و در برخی موارد توقف اجباری به عنوان جریمه‌ رانندگی غیرمجاز درنظر گرفته می‌شود. همانطور که مشخص است، تمام موارد بالا در تمام رشته‌های اتومبیلرانی مجاز نیست. معمولاً جایگاه توقف هر خودرو، در روبروی جایگاه تیم‌ها در حاشیه‌ی خط استارت و پایان پیست با خط‌های موازی معلوم می‌گردد. تعداد مکانیک‌های مجاز در پیت استاپ در موتوراسپرت از ۲ نفر به بالا در رشته‌های مختلف، فرق می‌کند. در فرمول یک نیز پیت استاپ یکی از مهم‌ترین بخش‌های مسابقه است که باید استراتژی خاصی برای آن وجود داشته باشد وگرنه راننده را از جایگاهی که قبل از رفتن به پیت استاپ داشت، دور می‌کند. مشخص است که رانندگی با خودروهای فرمول یک در سرعت‌های بالای ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت، کار آسانی نیست و معمولاً در پایان هر مسابقه، این راننده‌ی تیم است که بیشترین توجه‌ها را به خود جلب می‌کند و همه موفقیت‌ و یا عدم موفقیت را از چشم راننده خواهند دید زیرا هیچکس نمی‌گوید که فلان مکانیک آن کار را کرده است یا داستانی از این قبیل مطرح شود.

مسابقات فرمول یک
اصولا در مورد توانایی یا عدم توانایی راننده و استراتژی تیمی صحبت به میان می‌آید. با اینکه پوشش پشت پرده‌های کارهای تیمی فرمول یک در چند سال اخیر بهتر شده است، اما پس از پیروزی راننده، همچنان نقش مهم مکانیک‌ها و عملکرد آن‌ها در پیت استاپ‌ها به حاشیه می‌رود و هیچکس نمی‌داند که آنها چه کارهای مهمی را انجام می‌دهند. مکانیک‌های تیم‌های فرمول یک مسئول اصلی سرحال نگه‌داشتن خودرو و حتی گاهی راننده هستند. پس از ممنوعیت سوخت‌گیری خودروهای فرمول یک از سال ۲۰۱۰، تمرکز اصلی پیت استاپ بر تعویض تایرها و رفع مشکلات فنی یا خرابی بخشی از بدنه معطوف شده است که مسئله بسیار مهمی است که راننده پس از پیت استاپ بتواند به کار خود ادامه دهد. یعنی باید هرچیزی در تایم مقرر باید انجام شود و حتی یک ثانیه هم تاثیر گذار خواهد بود. جایگاه اصلی توقف خودرو اصطلاحاً پیت لین (Pitlane) نام دارد. راننده با راهنمایی یکی از اعضای تیم که با نام «مرد آبنبات چوبی» شناخته می‌شود در جایگاه قرار می‌گیرد. دلیل نام‌گذاری این نام مستعار، شباهت بالای تابلوی راهنمایی مکانیک تیم با آبنبات چوبی است. این تابلو با دو نوشته‌ی، «توقف» و «دنده یک» در دو طرف راهنمای راننده است. اهمیت مرد آبنبات چوبی به‌خصوص در شرایطی که چند خودرو به پیت استاپ وارد می‌شوند بیشتر می‌شود. سال ۲۰۰۸ بود که فراری سیستم چراغ راهنمایی را به‌جای مرد آبنبات چوبی معرفی کرد. فراری پس از حادثه‌ی پیت استاپ فلیپه ماسا، دوباره به نیروی انسانی روی آورد اما همانطور که در مسابقات امروز می‌بینیم، سرانجام چراغ‌های راهنمایی جایگزین تابلوی مرد آبنبات چوبی شدند و مسئولیت این مکانیک در راهنمایی کلی بدون تابلوی قدیمی خلاصه می‌شود.
هنگامی که خود راننده و یا کادر فنی تیم درخواست می‌کنند که راننده به پیت لین برود این مسئله جنبه‌های مختلفی را در پی خواهد داشت. آنها با توجه به شرایط لاستیک و یا مشکل فنی یا بدنه و یا استراتژی تیمی که از قبل در خصوص آن تصمیم گیری کرده‌اند این درخواست را انجام می‌دهند. مثلا اگر راننده‌ای لاستیک‌هایش مطابق انتظار کار نکند و زودتر از بین برود در رادیو به تیم اعلام می‌کند که می‌خواهد به پیت لین برود و کادرفنی نیز علاوه بر دستور آماده شدن مکانیک‌ها و کارشناسان تمامی شرایط مسابقه از جمله جایگاه‌های رانندگان دیگر و غیره را بررسی می‌کنند تا در نهایت به راننده تایید برای اینکار دهند.


فکر نکنید که این تصمیم گیری‌ها ظرف چندین دقیقه اعمال می‌شود. خیر به این صورت نیست. همه این تصمیمات ظرف چند ثانیه به سرعت گرفته می‌شود. پس از تایید و بعد از توقف خودرو در پیت لین، در حالت معمول ۱۴ مکانیک (۱۲ مکانیک تعویض تایر و ۲ مکانیک جک) به سراغ خودرو می‌روند. برای تعویض هر چرخ ۳ مکانیک نیاز است تا در عرض ۲ تا ۳ ثانیه، چهار لاستیک تعویض شود. البته این تعداد با حضور مکانیک‌های بیشتر به‌منظور تنظیمات باله‌ها و دو مکانیک دیگر برای تمیز کردن دریچه‌های هوای جانبی خودرو افزایش پیدا می‌کند. کار حساس ۱۲ مکانیک برای تعویض تایرها با ۲ مکانیک در عقب و جلوی خودرو که مسئول استفاده از جک هستند، آغاز می‌شود. پس از تعویض لاستیک‌ها یا تعویض باله‌های عقب و جلو و دیگر تنظیمات مورد نیاز، با پایین آمدن جک‌ها و سبز شدن چراغ روبروی راننده، خودرو حرکت می‌کند. در حین پیت استاپ، مکانیک دیگری در عقب خودرو حاضر است تا در صورت خاموش شدن موتور، وارد عمل شود. در حال حاضر رکورد سریع‌ترین پیت استاپ تاریخ فرمول یک در اختیار تیم ویلیامز است. مکانیک‌های این تیم در گرند‌پری آذربایجان سال ۲۰۱۶، تایرهای خودروی فلیپه ماسا را در زمان ۱.۸۹ ثانیه تعویض کردند. عملکرد اعضای تیم در پیت استاپ به‌قدری مهم است که می‌تواند استراتژی کلی مسابقه را دگرگون کند. به‌خصوص وقتی‌که روند مسابقه با وجود خودروی مارشال و ایمنی مجازی و واقعی ترکیب می‌شود، پیت استاپ نقشی تعیین‌کننده دارد. مکانیک‌های هر تیم با درک اهمیت بالای نقش خود در موفقیت تیم، فشار روانی غیرقابل توصیفی را تحمل می‌کنند که از این فشار شدید کمتر کسی آگاه است و کار سخت آنها دیده نمی‌شود. از این ۱۴ نفر یا بیشتر اگر فقط یک نفر یک ثانیه یا حتی زیر یک ثانیه در محاسبات خود اشتباه کند یا قطعه‌ای از دستش خارج شود و هر عامل دیگری می‌تواند بر روند کلی کار و حتی مسابقه نیز تاثیر بگذارد. گاهی این فشار، نتیجه عکس می‌دهد.


به‌عنوان مثال در فصل ۲۰۱۸ مسابقات فرمول یک، حاصل اشتباه مکانیک‌های تیم هاس (HAAS) در پیت استاپ، کنار رفتن هر دو راننده از گرند‌پری استرالیا بود و یک بار دیگر نیز ناهماهنگی تیمی و سیستم چراغ راهنمایی، کنار رفتن کیمی رایکونن و مصدومیت شدید یکی از مکانیک‌ها را به‌دنبال داشت. حفظ هماهنگی و سرعت بالای تمام مکانیک‌ها در پیت استاپ از سخت‌ترین مسئولیت‌های تیمی است. در گرندپری چین سال ۲۰۱۸ دیدیم که رِیس استراتژی فراری با پیت استاپ نسبتاً طولانی تغییر کرد. در مقابل تیم ردبول و مرسدس‌بنز عملکرد فوق‌العاده‌ای داشتند. برای اطمینان از هماهنگی تیمی و آمادگی بدنی مکانیک‌ها، تیم‌های مختلف برنامه‌های منظم آمادگی جسمانی و تمرین گروهی تدارک می‌بینند. برای نمونه، مکانیک‌های تیم مک‌لارن هر روز، دو جلسه تمرین گروهی پیت استاپ (۱۵ بار پیت استاپ) و هر هفته دو جلسه تمرین آمادگی جسمانی دارند. این تمرینات در پیست کارخانه نیز در چهار روز هفته انجام می‌شود و تصور کنید آنها هرروز برای سریع‎‌تر شدن چه کارهایی را انجام می‌دهند.
تیم ویلیامز فشرده‌ترین تمرینات پیت استاپ را انجام می‌دهند. علاوه بر داشتن مربی ویژه‌ بدنسازی و فیزیوتراپیست، اعضای این تیم تمرکز بالایی بر پیت استاپ‌های اضطراری برای تعویض تایر یا دماغه‌ی خودرو دارند. قوانین مشخصی برای مکانیک‌ها وضع شده است. هیچ‌یک از اعضای تیم حق استفاده از وسیله‌ای جهت بالابردن چسبندگی پیت لین را ندارند. ورود مکانیک‌ها فقط به محض ورود خودرو به پیت لین مجاز است و پس از تعویض تایرها، باید به‌سرعت به جایگاه اصلی تیم بازگردند. قوانین پیت استاپ و حتی جایگاه پیت لین هر تیم با دیگری متفاوت است و هرکدام داستان‌های خاص خودشان را دارند. سال آینده شاهد اضافه شدن دو گرندپری به تقویم مسابقات فرمول یک ۲۰۲۰ خواهیم بود. این موضوع برای فدراسیون جهانی فرمول یک جنبه سود مالی بسیار زیادی را به همراه دارد و قراردادهای کلانی بابت این دو کشور می‌بندند. بعد از اعلام این خبر رانندگان زیادی از جمله قهرمان شش دوره مسابقات فرمول یک یعنی لوییس همیلتون به این موضوع اعتراض کردند.


دلیل اصلی لوییس همیلتون برای این مطرح شد که او گفت:

من نگران حال مکانیک‌ها و مهندسانی هستم که در پشت پرده فعالیت می‌کنند. آنها احتیاج به استراحت دارند و می‌خواهند اوقاتی را در کنار خانواده خود بگذرانند. با همین شرایط بسیاری از آنها ۲۴ ساعت در خدمت تیم بودند و سرما و گرما و تعطیلی برای آنها معنایی نداشته و به سختی خانواده‌های خود را می‌دیدند. حتی برخی خانواده‌ها برای دیدن آنها به اینجا می‌آیند. کاش فقط به این موضوع برای جنبه مالی نگاه نمی‌کردید و علاوه بر سخت‌تر شدن شرایط برای رانندگان اوضاع عوامل پشت صحنه را در نظر می‌گرفتید.

در زیر می‌توانید خلاصه‌ای از مسئولیت‌های مکانیک‌های تیم در پیت استاپ را در تصویر زیر مشاهده کنید:
۱- مسئول جک جلوی خودرو
۲- چراغ راهنمایی جهت هدایت توقف و حرکت راننده
۳- راهنمایی راننده جهت توقف مناسب در پیت لین، درآوردن تایر جلو
۴- قرار دادن تایر جدید در جلو
۵- درآوردن تایر عقب
۶- باز و بسته کردن تایر
۷- مسئول جک عقب خودرو
۸- قرار دادن تایر عقب


چه هنگامی رانندگان برای تعویض تایرها احتیاج است که به پیت لین بروند؟ در زیر شرایط تایرها و انواع آن را بررسی خواهیم کرد.
داستان ماشین‌های فرمول یک به کلی با خودروهای موجود در بازار فرق دارد. شاید فقط اسم برخی برندها با نمونه‌های موجود در بازار یکی باشد ولی از همه جهات میان آنها تفاوت وجود دارد. رقابت‌های فرمول یک پس از صنعت هوافضا به عنوان نوک پیکان علم مهندسی شناخته می‌شود. تکنولوژی‌های مورد استفاده در این مسابقات چندین سال از صنعت خودروسازی جلوتر هستند و شاهد استفاده این تکنولوژی‌ها در خودرو‌های معمولی چند سال پس از استفاده آن‌ها در فرمول یک هستیم. از فایبرکربن، گیربکس‌های دو کلاچه به همراه پدل شیفتر، سیستم تعلیق چند اتصاله و توربوشارژر‌ها به عنوان تکنولوژی‌هایی که در این زمینه ارتقا پیدا کردند و سپس به بازار سایر خودرو‌ها راه پیدا کردند، می‌توان نام برد. تنها دلیل این امر هزینه‌های بسیار گزاف تحقیق توسعه است که تیم‌ها برای پیشرفت خودرو‌های خود همه ساله متحمل می‌شوند. به همین دلیل پیشنهاد نگارنده این است که اگر طرحی جاه‌طلبانه در ذهن خود دارید و دور از ذهن می‌دانید که شرکتی در دنیا حاضر به سرمایه‌گذاری بر روی آن شود، تیم‌های فرمول یک را در نظر داشته باشید؛ زیرا آن‌ها از هیچ عمل و هزینه‌ای برای پیشرفت خود دریغ نمی‌کنند و حاضر هستند هزینه‌های بسیار سنگین را در این باره بپردازند.
اما تایر خودرو‌ها یکی از مهم‌ترین اجزایی است که در ماشین‌ها استفاده می‌گردد. قابلیت‌های دینامیکی خودرو مستقیما با تایر‌ها در ارتباط هستند؛ به نحوی که با تغییر آن می‌توان بهبود زیادی را در رفتار خودرو مشاهده کرد. یک تایر نا‌مناسب می‌تواند زحمات چندین ساله مهندسان را بر باد بدهد به همین دلیل انتخاب بهترین و مناسب‌ترین تایر امری ضروری و بسیار حساس است. همین‌طور علاوه بر انتخاب بهترین تایر اینکه راننده و کادر فنی تشخیص این را بدهند که لازم است او به پیت لین برود امر الزامی دیگری است که باید مورد توجه قرار گیرد.


در فرمول یک نیز این بخش اهمیت بسیار زیادی دارد. به نحوی که قبل از شروع فصل تیم‌ها مشخصات تایر‌هایی که قرار است استفاده شوند را از تولید کننده دریافت کرده و سپس اقدام به بهینه‌سازی خودرو‌های خود با توجه به اطلاعات دریافتی می‌کنند و هیچ چیزی از زیر دستشان به راحتی رد نمی‌شود.
در رقابت‌ سیلور استون سال ۲۰۱۸ اهمیت تایر‌ها و استراتژی تیم‌ها به وضوح مشاهده شد. جایی که پس از حدود ۵۰ دور از مسابقه باران شروع باریدن کرد و تعویض یک دور زودتر لاستیک‌های تیم‌های مرسدس و فراری باعث شد تا فاصله دو راننده تیم‌ مرسدس با نفر سوم که فیلیپه ماسا راننده تیم ویلیامز بود، زیاد شود و در ادامه نیز سباستین فتل راننده تیم فراری توانست جایگاه سوم را از ماسا بگیرد و دست او از رسیدن به جایگاه کوتاه شود. اما در میان تامین‌کنندگان تایر نیز رقابت بسیار شدیدی در جریان است. به نحوی که پس از پایان قرار داد تامین‌کننده، شرکت‌های فراوانی آمادگی خود را در این زمینه اعلام می‌کنند. شرکت‌هایی که هر کدام تجربه و حرف‌های زیادی در زمینه تولید لاستیک برای گفتن دارند. در ۴۵ سال گذشته ۴ شرکت گودیر آمریکا، میشلین فرانسه، بریجستون ژاپن و پیرلی ایتالیا تامین کنندگان اصلی تایر در این رقابت‌ها بودند که از سال ۲۰۱۱ تا به الان این وظیفه بر عهده پیرلی بوده است.
تایر‌های مورد استفاده در فرمول ۱ بر حسب شرایط جوی و پیست به ۳ دسته تقسیم می‌شوند:

1- لاستیک‌های اسلیک یا صاف و بدون آج که برای هوای خشک استفاده می‌شوند. این تایر‌ها خود نیز به ۴ دسته تقسیم می‌شوند:

  • سخت که کمترین چسبندگی ولی بیشترین دوام را دارد و با نوار نارنجی حاشیه لاستیک مشخص می‌شود.
  • متوسط که چسبندگی بیشتری و دوام کمتری را به ارمغان می‌آورد و با نوار سفید رنگ حاشیه لاستیک مشخص می‌شود.
  • در نهایت نیز نرم و بسیار نرم قرار دارند که به ترتیب با رنگ‌های زرد و قرمز در حاشیه لاستیک مشخص می‌شود و بیشترین چسبندگی و کمترین دوام را از خود بروز می‌دهند.


2- نوع بعدی تایر‌های میانگین قرار دارند که دارای آج هستند و برای شرایط جوی خیس استفاده می‌شوند ولی نباید آب زیادی روی مسیر حرکت خودرو باشد. این تایر‌ها با رنگ سبز در حاشیه خود مشخص می‌شوند.
3- آخرین نوع تایر‌های فرمول۱ نوع خیس هستند که برای شرایطی که باران شدید در حال باریدن است و آب زیادی روی پیست جمع شده است، استفاده می‌شوند. این تایر‌ها در حاشیه خود با نوار آبی رنگ مشخص می‌شوند.

اگر بخواهیم در خصوص تایر‌های مسابقات فرمول یک بیشتر توضیح دهیم می‌توان گفت که آنها در هواپیما‌ها نیز استفاده می‌شوند با این تفاوت که تعداد بیشتری از آن‌ها کنار یکدیگر قرار می‌گیرند. همین نکته برای آشنایی با این قطعات کافی است. هرکدام از آن‌ّها توانایی تحمل ۳ تن بار عمودی و ۴ تن بار افقی را دارند تا به خوبی نیرو‌های عمودی و عرضی خودرو در سرعت‌های بالا را مهار کنند و تصور کنید این تایرها چگونه هستند. این تایر‌ها در دمای ۱۶۰ درجه سانتیگراد بهترین عملکرد را دارند و اگر سرد و در دمای معمولی استفاده شوند هیچ چسبندگی با جاده نخواهند داشت به همین دلیل قبل از شروع مسابقه تیم‌ها اقدام به گرم کردن تایر‌ها می‌کنند. دمای تایر‌ها در بیشترین حد خود به ۹۰۰ الی ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد نیز می‌رسند اما این تایر‌ها به دلیل شرایط کاری بسیار سخت خود -حدود ۳۰۰۰ دور در دقیقه- عمر بسیار کمی دارند و فقط حدود ۲۰۰ کیلومتر تا نابودی فاصله دارند. این در حالی است که لاستیک خودرو‌های معمولی عمر متوسط ۶۰۰۰۰ کیلومتر دارند. هوای داخل تایر‌ها نیز از نیتروژن خالص است تا بخار آب موجود در هوا در دماهای بالا اقدام به خورندگی تایر از درون نکند.


اگر بنشینید و یک مسابقه فرمول یک را نظاره‌گر باشید خواهید دید که داستان تعویض‌ تایرها به چه صورت پیش‌ می‌رود. تعویض تایرها به عوامل مختلفی بستگی دارد. از این عوامل می‌توان به از بین رفتن لاستیک زودتر از آنچه که پیش‌بینی می‌شد اشاره کرد که راننده در رادیو به تیم اعلام می‌کند که لاستیک‌هایش از بین رفته و دیگر با این لاستیک‌ها قادر به ادامه نیست. در همان لحظه است که او به پیت لین می‌رود و همانطور که گفته شد مکانیک‌ها لاستیک‌های او را تعویض می‌کنند. از موارد دیگر می‌توان به جایگاه راننده در جدول رده‌بندی در طول مسابقه اشاره کرد.
فرض را بر این بگیرید که راننده در اواسط مسابقه است و لاستیک‌های آن می‌تواند همچنان کار کند ولی موقعیت خود را در جدول نگاه می‌کند. مثلا اگر راننده‌ای عقب باشد و ببیند که فرد جلوی او هنوز به پیت لین نرفته است در مواقعی با مشورت با کادرفنی و مدیریت تیم تصمیم می‌گیرد که زودتر به پیت برود تا در ادامه مسابقه بتوانند به راننده جلویی حمله کند و علاوه بر نزدیک شدن به او فرصت دیگری که برای او پیش خواهد آمد رفتن راننده جلویی به پیت لین است که بعد از او می‌خواهد برود و راننده عقبی می‌تواند زمان خود را ارتقا ببخشد. این مثال کوچکی از یک استراتژی تیمی بود. در هر مسابقه با توجه به شرایط جوی و استراتژی تیمی این موضوع متفاوت است و قبل از شروع مسابقه تمام این احتمالات و جایگاه‌ها بررسی می‌شود تا راننده سریعا بتواند در لحظه تصمیم خود را بگیرد.


شاید برایتان سوال باشد که جنس تایرها از چیست که می‌تواند این فشار را تحمل کند؟! جنس تایر‌های خودرو‌های فرمول یک از کولار به همراه نایلون و پلی‌استار است که در شبکه‌های پیچیده‌ای به هم تابیده می‌شوند. نکته جالب استفاده از کولار است که در زمان تولید خود سخت‌ترین و در حال حاضر جز ۵ ماده سخت جهان است. کولار در ابتدا برای همین منظور توسعه یافت ولی جالب است بدانید در گلوله‌های ضدجلیقه نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد زیرا سختی بسیار بالایی دارد.

پیش بینی بازی های ورزشی در بتکارت

درباره سعید

این مطالب را نیز ببینید!

شرط بندی کارت زرد در فوتبال

آموزش شرط بندی فوتبال | شرط بندی کارت زرد در فوتبال

در ادامه مقالات آموزش شرط بندی فوتبال ، در این مقاله به بررسی و آموزش …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *